Ideologia Garveya za podstawowy element historii uznawała rasę, zaś stosunki między rasami regulować miało prawo siły. Dlatego był zwolennikiem totalnego separatyzmu rasowego (sprzeciwiał się np. małżeństwom międzyrasowym). Rasa czarna miała zjednoczyć się w imperium o autorytarnym ustroju, by zyskać należyte znaczenie). Na początku lat 30. Garvey wyraził podziw dla Benito Mussoliniego i oznajmił, że my (UNIA) „byliśmy pierwszymi faszystami” (zmienił zdanie dopiero po włoskiej inwazji na Abisynię).

Garvey był zwalczany przez afroamerykański establishment w USA, co w 1922 roku doprowadziło do aresztowania przywódcy pod zarzutami oszustwa pocztowego. Sprawa ta była prowadzona przez Departament Sprawiedliwości Stanów Zjednoczonych, którego szefem w tamtym okresie był J. Edgar Hoover. Po aresztowaniu projekt Garveya upadł.

Pomimo faktu, że garveizm był tylko krótkim epizodem w historii ruchu czarnego nacjonalizmu, wypromował on takie symbole, jak na przykład flaga panafrykańska, która do dziś jest używana jako ważny symbol walki Afroamerykanów o równouprawnienie. Doktryna była również inspiracją dla późniejszych działaczy i organizacji murzyńskich, m.in. dla Malcolma X, Narodu Islamu, czy ruchu Black Power.

Zobacz też Black Power Panafrykanizm

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Stany Zjednoczone w XX wieku Kategoria:Panafrykanizm