Od 3 marca 1917 przewodniczący Rady Minusińskiej, członek Minusińskiego Komitetu SDPRR(b), od listopada 1917 członek Biura Taurydzkiego Gubernialnego Komitetu SDPRR(b), od 29 grudnia 1917 przewodniczący Sewastopolskiego Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego, w 1918 przewodniczący Sewastopolskiego Komitetu RKP(b). W marcu-kwietniu 1919 członek Prezydium Centralnego Komitetu Wykonawczego (CIK) Republiki Taurydzkiej, komisarz ds. wojskowo-morskich tej republiki i przewodniczący Sewastopolskiego Komitetu RKP(b). Od 1 maja do 15 czerwca 1919 przewodniczący Krymskiego Obwodowego Komitetu RKP(b), w maju-czerwcu 1919 ludowy komisarz spraw wewnętrznych Krymskiej SRR, członek Rady Obrony Krymu. Od lutego 1920 członek Krymskiego Komitetu Rewolucyjnego, do czerwca 1920 sekretarz Krymskiego Komitetu Obwodowego RKP(b), od września 1920 pracownik Wydziału Zagranicznego KC KP(b)U, od czerwca 1921 przewodniczący Komisji do Walki z Bandytyzmem przy Czece przy Radzie Komisarzy Ludowych Krymskiej ASRR.
Od 7 listopada 1921 do marca 1924 przewodniczący CIK Krymskiej ASRR, od sierpnia 1924 do 1931 członek Prezydium Państwowej Komisji Planowania przy Radzie Komisarzy Ludowych ZSRR, 1931–1933 dyrektor firmy sprzedaży nafty w Niemczech, później rencista.