Od 1921 pełnił służbę w 61 pułku piechoty w Bydgoszczy. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 703. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Następnie został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. W czerwcu 1934 został przeniesiony do 34 pułku piechoty w Białej Podlaskiej. Po 5 czerwca 1935 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 24. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Do śmierci pełnił służbę w batalionie KOP „Słobódka” na stanowisku zastępcy dowódcy batalionu.
Poniósł śmierć rażony piorunem 11 sierpnia 1937 w Małyszach Dolnych (powiat dziśnieński, gmina Hermanowicze). Przebywał wówczas na polowaniu wraz z innymi oficerami, a po rozpętaniu się burzy ukryli się w domu Kazimierza Małysza. Major Szurkowski został trafiony piorunem, który wdarł się przez okno. 14 sierpnia 1937 został pochowany w Słobódce.
Był żonaty, miał
Ordery i odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz.