Dzięki ożywieniu handlu matapan szybko rozprzestrzenił się w obiegu międzynarodowym, stanowiąc wzorzec dla podobnych monet bitych na Bałkanach (Serbia, Bułgaria), w państewkach krzyżowców (np. księstwo Achai), na terytoriach zależnych (wyspa Chios), a także basilikonu w BizancjumWprowadzony przez Andronika II ok. 1304, pod względem wagi i zawartości kruszcu wymienialny był z matapanem i najwidoczniej na nim wzorowany (Philip Grierson, Alfred R. Bellinger: Catalog of Byzantine Coins in the Dumbarton Oaks Collection and in the Whittemore Collection, Washington DC: Dumbarton Oaks, 1999, tom V, s. 144-145).. Emisję tej monety, określanej również jako ducatus argenteus (dla odróżnienia od złotego dukata weneckiego), dożowie utrzymali do połowy XIV stulecia, to znaczy do czasu rządów Andrei Dandolo.

Przypisy

Bibliografia H. Kahnt: Das grosse Münzlexikon von A bis Z, Regenstauf: H. Gietl Verlag, 2005 Х. Фенглер, Г. Гироу, В. Унгер: Словарь нумизмата, Мосҝва: Радио и связь, 1993 Friedrich von Schrötter: Wörterbuch der Münzkunde. Berlin: De Gruyter, 1970

Kategoria:Europejskie monety średniowieczne Kategoria:Srebrne monety Kategoria:Włoskie monety Kategoria:Wenecja