Rękopis Stanisława Augusta lub Kodeks Stanisława Augusta – papierowy kodeks spisany najpóźniej w połowie XV wieku, przechowywany w Bibliotece Narodowej (sygn. III 3001). Zawiera jeden z dziewięciu zachowanych rękopisów Wielkiej Kroniki i dwóch zachowanych rękopisów Spominek o Ciołkach. Przez mediewistów oznaczany jest siglum „St”.
Opis rękopisu Kodeks jest papierowy, ma wymiary 27,5×20 cm. Liczy 267 stron. Początkowo spisano go jako część większego kodeksu. Tekst został zapisany starannie jedną ręką, w dwóch kolumnach, bastardą typową dla pierwszej połowy XV wieku. Tytuły, inicjały oraz rubrykowanie zostały zakreślone minią. Kopista używał tępego pióra, kreśląc nim litery o stosunkowo dużej wielkości.
Oprawa została wykonana w drugiej połowie XVIII wieku. Na wierzchniej okładce widnieją złocone herby króla i królestwa, na spodniej napis: Stanislaus Augustus Rex Poloniarum Saeculorum Posteritati vindicat. Na grzbiecie odciśnięto: Boguphali Chronica Polonorum.
W XVIII wieku dodano dwie karty, pierwszą i ostatnią, na których Jan Daniel Janocki streścił zawartość kodeksu, przypisał autorstwo jego tekstu biskupowi poznańskiemu Bogufałowi II i datował rękopis na wiek XIV.