W 1845 roku pracował jako sekretarz generał-gubernatora w Rydze, a w następnym roku został starszym urzędnikiem do specjalnych poruczeń przy generale-gubernatorze bałtyckim. Awansowany do V rangi cywilnej i dworskiej w tabeli rang (radcy stanu i kamerjunkra) 22 maja 1852 roku, a już 20 lipca 1852 roku został mianowany wicegubernatorem inflanckim. Urząd ten sprawował do roku, kiedy to został przeniesiony do guberni kurlandzkiej na stanowisko piastowane dawniej przez jego ojca (między Christophem a Johannem gubernatorem kurlandzkim był Piotr Wałujew). W trakcie swojej kadencji usiłował nie dopuścić do rozpowszechnienia się powstania styczniowego do Kurlandii. W 1865 roku zdławił rozruchy do których doszło w guberni, po czym został awansowany na tajnego radcę (III ranga cywilna). Urząd gubernatora opuścił roku, wtedy też został senatorem w Senacie Rządzącym (na stanowisku zastąpił go Paul von Lilienfeld-Toal). Zmarł 29 kwietnia 1885 roku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Gubernatorzy kurlandzcy Kategoria:Niemcy bałtyccy Kategoria:Oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Senatorowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Urodzeni w 1813 Kategoria:Zmarli w 1885