Nokturny op. 15 (nr 1 – F-dur (1830–1831), nr 2 – Fis-dur (1830–1831) i nr 3 – g-moll (1833)) – trzy nokturny skomponowane przez Fryderyka Chopina w latach 1830-33. Zbiór nokturnów ukazał się w grudniu 1833 roku jednocześnie w Paryżu i w Lipsku.
Nokturn F-dur op. 15 nr 1 Nokturn powstał w latach 1830–1831. Składa się z trzech części ujętych w formę repryzową, podobnie jak dwa nokturny z opusu 9. Część środkowa, utrzymana w tonacji f–moll, wyraźnie kontrastuje z częściami skrajnymi. Muzykolog i kompozytor Hugo Leichtentritt określił ją mianem "nawałnicy". Chopin przeciwstawił tu, jak pisze Leichtentritt „idyllę dźwięków, jasną, delikatną i miłą, prześwietloną słońcem – nawałnicy, która wybucha nagle z gwałtownością i siłą”. Część trzecia jest wiernym powtórzeniem pierwszej (co jest u Chopina rzadko spotykanym rozwiązaniem), kompozytor chce tylko, by była grana sotto voce (część pierwszą zaleca grać cantabile, semplice i tranquillo).
Temat pierwszej części utworu został wykorzystany w transkrypcji Auguste'a Franchomme'a oraz zinstrumentowany przez Aleksandra Głazunowa w utworze Chopiniana.