Kukuła białolica (Lepidogrammus cumingi) – gatunek ptaka z rodziny kukułkowatych (Cuculidae). Kontrastowo ubarwiony ptak o długości ciała wynoszącej 42 cm, występujący na terenach Filipin. Gatunek liczny, występujący głównie w lasach, niezagrożony wyginięciem.
Występowanie Kukuła białolica występuje na obszarach wysp północnych Filipin: Luzonu, Marinduque oraz Catanduanes.
Systematyka Taksonomia Gatunek po raz pierwszy opisany naukowo przez L. Frasera w 1839 roku pod nazwą Phoenicophaus Cumingi na podstawie okazu przekazanego przez H. Cuminga. Opis ukazał się na łamach czasopisma „Proceedings of the Zoological Society of London”. Jako miejsce typowe holotypu autor wskazał wyspę Luzon należącą do Filipin. Jedyny przedstawiciel rodzaju Lepidogrammus utworzonego przez H.G.L. Reichenbacha w 1849 roku. Umieszczanie tego taksonu w monotypowym rodzaju opiera się głównie na fakcie, że u żadnego innego gatunku nie spotyka się charakterystycznych, łuskowatych piór znajdujących się na głowie. Jednakże analiza genetyczna sugeruje, że gatunek ten jest na tyle podobny do kukuły czerwonoczubej (Dasylophus superciliosus), że być może oba powinny należeć do tego samego rodzaju i wraz z kukułą grubodziobą (Rhamphococcyx calyorhynchus) stanowią grupę siostrzaną.