Szyja ruda, tęczówki ciemnobrązowe, łuskowate pióra na głowie rozwijają się już, kiedy ptak ten ma nadal krótki ogon.
Głos Zarejestrowano różnego rodzaju odgłosy kukuły białolicej: gwizdy o metalicznej barwie brzmiące jak „kwizzzz-kid” lub „whizzzz-kid”, syczenie, dyszenie czy klikające dźwięki. W niewoli zarejestrowano chrapiące, nosowe „blaeaeae” lub ochrypłe „raeaeaeb”, słabsze „ptr” lub głębsze „krr” oraz wyższe „krii-aeae-aeaeae”.
Ekologia Siedlisko i pokarm Ptak osiadły, zamieszkujący lasy, zarówno pierwotne jak i wtórne, w tym lasy sosnowe, zazwyczaj wysoko wśród drzew, ale spotykany także wzdłuż zakrzaczonych cieków wodnych oraz w podszycie. Jeden z ptaków został złapany na ziemi w pułapkę zastawioną na ssaki. Na terenach nizinnych występuje do 2000 m n.p.m. Szczególnie liczna populacja w Sierra Madre występuje na wysokości 300–760 m n.p.m., z jednym zarejestrowanym przypadkiem występowania na wysokości 3500 m n.p.m. (Dalton Pass). Zwykle kukuła bialolica widywana jest pojedynczo lub w małych grupach, często w mieszanych stadach z innymi gatunkami ptaków. Lata słabo, ale na gałęziach porusza się szybko i zwinnie, podobnie do dużej wiewiórki.