Władimir Christoforowicz Tairow, właśc. Ruben Ter-Grikorian (ros. Влади́мир Христофо́рович Таи́ров, ur. 1894 w Górskim Karabachu, zm. 22 sierpnia 1938) – ormiański rewolucjonista, radziecki dowódca wojskowy, polityk, dyplomata.

Życiorys 1914 ukończył szkołę prywatną w Baku, 1915 wstąpił do SDPRR(b), 1916 kształcił się w szkole prywatnej w Kijowie (nie ukończył), 1916 został aresztowany i zwolniony. W 1917 był komisarzem Moskiewskich Banków, 1918 wstąpił do Armii Czerwonej, był wojskowym komisarzem 1 Dywizji Kałmuckiej, później członkiem Rady Wojskowo-Rewolucyjnej 9 Armii, wojskowym komisarzem 10 Armii, członkiem Rady Wojskowo-Rewolucyjnej 10 Armii i członkiem Rady Wojskowo-Rewolucyjnej 1 Armii Konnej. Pracownik Wydziału Politycznego Frontu Północnokaukaskiego, ukończył kursy wojskowo-akademickie wyższej kadry kierowniczej Armii Czerwonej, od 1924 pomocnik Głównego Doradcy Wojskowego w Chinach, pracownik Czwartego Zarządu Sztabu Armii Czerwonej (wywiad wojskowy), 1924–1925 słuchacz Wydziału Wschodniego Wojskowej Akademii Armii Czerwonej. Od 1926 komisarz Sztabu Południowochińskiej Grupy Sowieckich Doradców Wojskowych, zastępca naczelnika tej grupy doradców ds. politycznych, 1927–1929 zastępca dowódcy Samodzielnej Armii Dalekowschodniej.