W mniej lub bardziej pierwotnym stanie pozostał tylko ciągnący się wzdłuż zachodniego brzegu wyspy 1,5 kilometrowy pas nadrzecznego łęgu wierzbowego (Salicetum albae-fragilis). Stan łęgu oceniono w 1994 roku. Wśród drzew znaleziono bardzo stare, nawet dwustuletnie wierzby białe, topole czarne i wiązy. Na uwagę zasługują też wiekowe egzemplarze winorośli pachnącej (Vitis riparia) oraz wiązu pospolitego. Liczba gatunków pierwotnych jest mała. Wyspa przypomina dawne tereny zalewowe.
Do awifauny wyspy zaliczają się nie tylko ptaki przelotne, ale również tutaj gniazdujące, jak zimorodek, pustułka, dzięcioł zielony, dzierzba, wrona, kaczka krzyżówka czy gołąb grzywacz. Z tego powodu wyspa jest ulubionym miejscem obserwatorów ptaków.
Wśród owadów można tu spotkać szereg kózkowatych, a między innymi wonnicę piżmówkę, Opis wyspy.
Przypisy
Bibliografia Mesél Óbuda földje - Guckler Károly Természetvédelmi Alapítvány (Budapest; 1998.) Kaiser Anna - Varró József: Volt egyszer egy hajógyár (Budapest, Óbuda - Helytörténeti füzetek; 1999.)
Linki zewnętrzne Czy Hajógyári-sziget powstała dzięki rzymskim inżynierom?, dunaiszigetek.blogspot.hu, 5.02.2012.
Kategoria:Wyspy na Dunaju Kategoria:Geografia Budapesztu