Szczególnej nasilenie akcji skoncentrowało się w miastach Bytom, Gliwice i Zabrze.
Zatrzymywanie przyszłych pracowników przymusowych przybierało różne formy – aresztowania w domach według przygotowanych list, po donosach sąsiadów, wezwanie pod groźbą sądu, propozycje dobrze płatnej pracy w ZSRR, a także zatrzymania i wywózki prosto z zakładów lub kopalńNp. w kopalni Bobrek w Bytomiu. oraz z ulicM.in. w Tarnowie Opolskim.. Na terenie przedwojennego województwa śląskiego do pomocy wykorzystywano Milicję Obywatelską, Urząd Bezpieczeństwa, a niekiedy członków Komitetu Wolne Niemcy. Przed deportacją zatrzymanych osadzano w trzech dużych obozach zbiorczych NKWD – w Łabędach, Mysłowicach i Oświęcimiu oraz w licznych mniejszych podobozach, nierzadko wykorzystywanych wcześniej przez III Rzeszę.
Akcja rozpoczęta w lutym zakończyła się w kwietniu 1945 roku.
Transport, miejsca i warunki pracy przymusowej Niemal każdy z zatrzymanych sądził, że będzie wykonywał prace porządkowe na terenach przyfrontowych i potrwają one najwyżej kilka dni. Rzeczywistość okazała się zupełnie inna.