Pałac był miejską rezydencją możnego rodu Rakoczych. W 1633 r. toczyły się w nim rokowania przedstawicieli księcia siedmiogrodzkiego Jerzego I Rakoczego z pełnomocnikami cesarza Ferdynanda II, zakończone podpisaniem tzw. pokoju preszowskiego. W kwietniu 1701 r., po ujawnieniu planów kolejnego powstania antyhabsburskiego, w pałacu przebywał w areszcie domowym Franciszek II Rakoczy. Kilka lat później, podczas powstania, zwanego na Węgrzech „ostatnim powstaniem kuruców”, budynek był rezydencją Franciszka jako jego przywódcy.
W XVIII w. boczne skrzydło przebudowano w stylu barokowym. W XIX w. budowla lub poszczególne jej części często zmieniała właścicieli, a jej pomieszczenia były wykorzystywane do różnych celów (sklepy, warsztaty i magazyny). Niosło to za sobą znaczne zmiany w wyglądzie budynku i dyspozycji jego wnętrz. Dopiero w latach 50. XX w. podjęto kompleksową rekonstrukcję pałacu, która przywróciła mu w większości pierwotny charakter renesansowy.
Aktualnie w pałacu mieści się Muzeum Miasta Preszowa (słow. Krajské múzeum mesta Prešov).
Literatura Prešov. Mapa mesta 1:3 000, wyd. Schubert & Franzke, Bratislava 2014.
Kategoria:Zabytki Preszowa