zaproponowała nawet zapłacenie mu 200 dolarów, które ma w domu. Mimo to Andrzej Czabański uderzył ofiarę w twarz otwartą dłonią, po czym ją zgwałcił. Po dokonaniu gwałtu pobił ją kluczem do kół, a następnie podnośnikiem, w wyniku czego kobieta zmarła. Po upewnieniu się, że ofiara nie żyje, przeciągnął jej ciało w pole. Po tym wsiadł do auta i pojechał zamordować córki ofiary ponieważ widziały one, że wchodził do mieszkania ich matki. Próbował udusić starszą z nich przy użyciu krawata, a młodszą mocno uderzył. Mimo to przeżyły. Następnie znów wsiadł do auta, pojechał do babci pod Tarnowem i schował w krzakach zakrwawione ubranie. Powiedział babci, że "trochę popił", po czym pojechał do sklepu po oranżadę. Później w liście twierdził, że nigdy nie wybaczy sobie popełnienia morderstwa.
Wyrok i egzekucja Został skazany na śmierć 12 czerwca 1986 roku przez Sąd Wojewódzki w Tarnowie za zgwałcenie i brutalne zabójstwo kobiety oraz usiłowanie zabójstwa dwóch córek zamordowanej, które jednak zdołały przeżyć. Prokuratorem w procesie był Artur Wrona. Rada Państwa nie skorzystała z prawa łaski. Andrzej Czabański został powieszony 21 kwietnia 1988 o godzinie 17:10 w krakowskim więzieniu Montelupich. Jego ostatnim życzeniem była prośba o papierosa;