W 1991 rozpoczął karierę polityczną, wstępując do Socjal-Demokratycznej Partii Albanii. Rok później został wiceprzewodniczącym partii. W wyborach parlamentarnych 1992 uzyskał mandat deputowanego i zasiadał w komisji edukacji. W latach 1993–1997 kierował albańską filią Komitetu Helsińskiego. Po rewolucji piramidowej w 1997 objął stanowisko ministra spraw zagranicznych. Pełnił tę funkcję do 2001. Jako szef delegacji albańskiej w 1999 odwiedził Polskę.
W latach 2001–2002 jako minister bez teki zajmował się problemami integracji europejskiej. Po odejściu z rządu zastąpił Skëndera Gjinushiego na stanowisku przewodniczącego Socjal-Demokratycznej Partii Albanii i skupił się na działalności w komisji spraw zagranicznych parlamentu albańskiego. Jest autorem podręczników do historii dla szkół podstawowych i średnich, a także kilku publikacji poświęconych polityce zagranicznej Albanii. W 2009 ukazały się wspomnienia polityka z czasów, kiedy pełnił funkcję ministra.