Przed uderzeniem na miasto polskie oddziały zostały we wsi Kania podzielone na kilka grup taktycznych o różnych szczegółowych celach. Ostatecznie wszystkie miały równocześnie uderzyć na Łabiszyn na sygnał strzałów sekcji atakującej z północy. Bitwa przebiegła zgodnie z planem, a ataki wspomagane były przez mieszkańców Łabiszyna, udzielających powstańcom szczegółowych informacji o rozlokowaniu wojsk niemieckich. W ostatniej fazie Polacy zamknęli Niemców w okrążeniu, a ci nie widząc możliwości zwycięstwa ostatecznie poddali się.
Bitwa o Łabiszyn została rozegrana wbrew jakimkolwiek zasadom sztuki wojennej i obowiązujących rozwiązań taktycznych. O zwycięstwie zadecydowała odwaga i brawura nie tylko całych sekcji (w zasadzie było to pospolite ruszenie), ale też poszczególnych żołnierzy, jak na przykład wyróżniającego się Stefana Omińskiego z Pakości. Bitwa była żywiołowa, użyto w niej dotąd nie praktykowane w powstaniu zasady prowadzenia działań.
Zobacz też Bitwa pod Łabiszynem (1794)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Łabiszyn Łabiszyn Kategoria:Historia Łabiszyna