U zarania II Rzeczypospolitej w grudniu 1918 był współtwórcą Polskiego Zjednoczenia Ludowego. Działacz i członek Komisji Organizacyjnej Komisji Organizacyjnej Straży Kresowej oraz kierownikiem jej wileńskiej ekspozytury(1919)Joanna Gierowska-Kałłaur, Straż kresowa wobec kwestii białoruskiej. Deklaracje i praktyka, "Studia z Dziejów Rosji i Europy Środkowo-Wschodniej", t. 44, 2009, s. 25, 33, 47. Po zajęciu Litwy Środkowej przez wojska gen. Żeligowskiego (bunt Żeligowskiego), 9 października 1920 był jednym z sygnatariuszy odezwy "Do ludności Litwy Środkowej", którzy jako członkowie Tymczasowej Komisji Rządzącej podpisali ją obok generała (Szopa zasiadł w TKR jako przedstawiciel Straży Kresowej). W strukturze Tymczasowej Komisji Rządzącej 12 października 1920 Teofil Szopa został mianowany przez Naczelnego dowódcę Wojsk Litwy Środkowej gen. Lucjana Żeligowskiego na stanowisko Dyrektora Departamentu Przemysłu Handlu i Odbudowy oraz tymczasowo na funkcję dyrektora Departamentu Skarbu. Jako członek Tymczasowej Komisji Rządzącej stał konsekwentnie na stanowisku bezwzględnej konieczności inkorporacji Wilna i całej Litwy do Polski. Następnie w latach 1922-1929 skoncentrował się na działalności swego biura w WilnieJanczewski Wacław sierżant - Historia Ząbek [dostęp 32.08.2023]. Jego firma m.in.