Jaskinia Sibudu () – schronisko skalne w piaskowcowym klifie, znajdujące się w prowincji KwaZulu-Natal w RPA. Jest to ważne stanowisko archeologiczne, które było zasiedlone z przerwami od około 77 tysięcy lat temu do około 38 tysięcy lat temu, w okresie Middle Stone Age. Znaleziono na nim wiele najwcześniejszych znanych przykładów ważnych rozwiązań technicznych. Należą do nich najstarsze znane: kościane ostrze (grot do strzały) (61 tys. lat temu), ślady użycia dwuskładnikowego kleju wymagającego podgrzewania (72 tys. lat temu), materac wyścielający miejsce do spania (77 tys. lat temu).
Znaleziska kleju i materaca są szczególnie doniosłe, gdyż złożoność procesu kognitywnego prowadzącego do ich wynalezienia wskazuje na ciągłość pomiędzy myśleniem wczesnych i współczesnych ludzi.
Obiekt jest jednym z trzech komponentów (obok i koleby skalnej Diepkloof) seryjnego dobra kultury o nazwie wpisanego w 2024 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO.