Bitwa pod Iwanowicami − bitwa powstania styczniowego stoczona 12-13 lutego 1863 roku w okolicach wsi Iwanowice. Walka toczyła się między oddziałkiem powstańczym pod dowództwem mjr Wincentego Wanerta, a oddziałem rosyjskim pod dowództwem majora Jabłońskiego. Starcie zakończyło się zwycięstwem powstańców.
Przed bitwą Od końca stycznia 1863 roku w Ojcowie istniał powstańczy obóz pod dowództwem Apolinarego Kurowskiego. Tutaj organizowano się, szkolono. Stąd też wyruszyło kilka wypraw, które zakończyły się powodzeniem. Na obóz i stacjonujący tutaj oddział powstańczy zwrócili uwagę Rosjanie. Opracowali oni plan rozbicia powstańców. Przeciw Kurowskiemu miały ruszyć silne kolumny rosyjskie z Częstochowy i z Miechowa. Kolumna z Miechowa miała rozpocząć działania 16 lutego 1863 r. Miała maszerować z Miechowa do Michałowic. Potem mieli skręcić na zachód idąc wzdłuż granicy austriackiej, odcinając Kurowskiego od granicy. Następnie Rosjanie mieli uderzyć na Ojców od południa i odrzucić powstańców na północ ku rosyjskiej kalumnie częstochowskiej, która miała się zebrać 17 lutego w Żarkach.