Od 1974 był wykładowcą na Podyplomowym Studium Konserwatorskim przy Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Od 1976 pracował w zarządzie PKZ na stanowisku specjalisty do spraw badań historycznych. W 1980 powierzono mu zorganizowanie i poprowadzenie Pracowni Badań Urbanistycznych przy nowo powstałym Zakładzie Badawczo-Rozwojowym PKZ. Pracownią tą kierował do śmierci.

Był członkiem Stowarzyszenia Historyków Sztuki i Towarzystwa Urbanistów Polskich. W latach 1967–1969 pełnił funkcję sekretarza Zarządu Oddziału Warszawskiego SHS. Od 1977 był członkiem Zarządu tego oddziału, zaś w latach 1979–1980 jego prezesem. W 1980 wstąpił do NSZZ „Solidarność”, zaś w 1981 roku został członkiem Rady Pracowniczej Oddziału Badań i Konserwacji PP. PKZ w Warszawie. Był członkiem redakcji „Ochrony Zabytków” i „Spotkania z Zabytkami”J. Serafinowicz, Janusz Kubiak. Wspomnienie w 15. rocznicę śmierci, „Gazeta Wyborcza” („Gazeta w Warszawie”) z 20 listopada 1977..

Dorobek zawodowy Jest autorem licznych prac poświęconych zagadnieniom historyczno-urbanistycznym. Dorobek konserwatorski Kubiaka w zakresie badań i studiów nad urbanistyką zamyka się liczbą 61 dokumentacji nieopublikowanych oraz 40 opracowań i artykułów publikowanych począwszy od 1965.