Karczmarze i karczmy thumb|left|200px|Browar Piast Po raz pierwszy cechy z nazwy zostały wymienione w źródłach pochodzących z 1389 roku, jednakże o wzrastającym znaczeniu i zamożności cechu karczmarzy świadczy wzniesiona w 1342 roku kaplica przy katedrze św. Marii Magdaleny. Pod koniec XIV wieku przedstawiciele cechu zasiadali w Radzie Miejskiej. Do cechu karczmarzy mogły należeć jedynie osoby pochodzące z prawego łoża oraz które wyłożyły określoną opłatę na rzecz Rady Miasta i korporacji. Nikt z członków nie mógł założyć karczmy poza murami miasta, ale również nie mógł szynkować. Mógł jedynie produkować piwo we własnej piwnicy i sprzedawać je na miejscu. Największy cech karczmarzy powstał w 1703 roku za sprawą cesarza Leopolda IH Müller H Wendt Breslau. 600 Jahre Bierstadt 1913, s. 2-3.H.A Freytag, Das Hecht Büchlein, Breslau 1911.. W 1499 roku we Wrocławiu funkcjonowały 94 karczmy. Kilka lat później na podstawie spisu członków cechu w mieście zarejestrowanych jako karczmarzy było 167 osób. W XVII wieku było już 206 gospód, lecz liczba ta spadła do 127 po wojnach śląskich.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Historia piwowarstwa we Wrocławiu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.