Istniała grupa mieszczan, która posiadała specjalne uprawnienia do produkowania piwa. Ze spisów z 1403/1404 roku, gdzie znajdowały się informacje dotyczące Kwartału Kupców oraz Rzeźników, Kwartału Wielkiego, Kwartału Kuśnierzy, Słodowników, Nowego Miasta i Wyspy Piaskowej wiadomo, iż ok. 334 osób na 1600 rzemieślników płaciło specjalny podatek browarniczy exaccio taberne. Znaczenie uprawnionych mieszczan w produkcji chmielowego trunku było niewielkie. Wilkierz z 1477 roku pozwalał na warzenia marcowego piwa stołowego i jęczmiennego, ale jedynie na własne potrzeby. Wszelkie przekroczenia limitu lub łamanie prawa było karane grzywną. Według Zarządzenia Rady Miasta z 28 października 1530 roku ograniczono prawo mieszczan do warzenia piwa do czterech „Bier”H. Müller Das Braurecht der Stadt Breslau Breslau 1940..
Przepisy związane z zawodem karczmarza Korporacje piwne działały na mocy przepisów zawartych w statutach wydanych przez króla Wacława IV z 1390 roku, a następnie kolejnych władców: Zygmunta Luksemburskiego z 1420 roku i Albrechta Habsburga z 1439 roku oraz Wilkierza. Przepisy dotyczyły wszystkich związanych z procesem wywarzania napoju piwnego.