Liu Che wkrótce został mianowany cesarskim księciem krwi w wieku siedmiu lat i poślubił swoją kuzynkę w wieku dziesięciu lat. Kiedy cesarz Jing zmarł na początku 141 roku p.n.e., następca tronu został cesarzem Wu, nigdy nie nadając żonie formalnego tytułu cesarzowej. Miał wtedy szesnaście lat.
Bezpłodność i utrata miłości cesarza W ten sposób Chen Jiao była cesarzową przez dziewięć lat nie zachodząc jednak w ciążę ani nie rodząc dzieci. Jako jego główna żona zakazała mu posiadania konkubin, przez co młody i energiczny cesarz Wu był bezdzietny przez cały czas trwania ich małżeństwa, co dawało asumpt do plotek i broń propagandową buntownikom, którzy planowali obalić go i zastąpić jednym z jego dalekich krewnych Liu Anem, królem Huainan, który był zwolennikiem rządów silnej ręki. Geniusz cesarza polegał na działaniu wraz ze swoją ciotką/teściową księżniczką Guantao, która służyła cesarzowi jako mediator w kontaktach z członkami cesarskiego rodu Liu. Jednak te działania nie przyniosły spodziewanych skutków – matka cesarzowej była kobietą dumną i chciwą i szybko zraziła do siebie większość swoich krewnych, tracąc przy tym szansę na porozumienie i tylko działania cesarzowej wdowy Wang Zhi ocaliły cesarza. Młoda cesarzowa była rozpuszczona, skupiona tylko na sobie i jak się okazało żądna władzy.