Po dymisji rządu kierowanego przez Gheorghe Tătărescu, król powierzył urząd premiera Ionowi Gigurtu. 26 lipca 1940 Gigurtu spotkał się z Adolfem Hitlerem w Berghof i z ministrem Joachimem von Ribbentropem. Spotkanie to przyspieszyło podjęcie decyzji, na które nalegała strona niemiecka. Z inicjatywy nowego premiera w lipcu 1940 Rumunia opuściła Ligę Narodów i podpisała nowe porozumienie handlowe z Niemcami. Zmiany ustawodawcze doprowadziły do wprowadzenia zakazu strajków, a także rozszerzenia ustawodawstwa antyżydowskiego. Osoby pochodzenia żydowskiego nie mogły być zatrudniane w urzędach i zawierać małżeństw z chrześcijanami. Nie mogły także służyć w armii, mając równocześnie obowiązek świadczenia nieodpłatnych prac na rzecz państwa.
Do dymisji rządu Iona Gigurtu doprowadziło podpisanie II arbitrażu wiedeńskiego (30 sierpnia 1940), który zdecydował o oddaniu Węgrom Północnego Siedmiogrodu, pod naciskiem Niemiec. Gigurtu pozostał do końca wojny na terytorium Rumunii. Zatrzymany 5 października 1944, znalazł się w areszcie domowym. W latach 1946–1948 Gigurtu był kilkakrotnie aresztowany, a następnie uwalniany z więzienia decyzją nowych władz.