Zabory W 1795 r. Żelechów znalazł się w granicach zaboru austriackiego. W 1802 r. zaborca wymógł przeniesienie cmentarzy katolickiego i żydowskiego poza miasto(). W czasie wojen napoleońskich w Księstwie Warszawskim, a później w Królestwie Polskim. W pierwszej połowie XIX wieku właścicielami majątku została rodzina Ordęgów herbu Łodzia. Rozpoczynają oni inwestycje w hutę szkła, która działała do połowy XIX w., kiedy to wycięto już wszystkie okoliczne lasy i produkcja przestała się opłacać. Od huty szkła pochodzi nazwa podżelechowskiej wsi Huta Żelechowska. W okresie 1809–1842 Żelechów był miastem powiatowym w ówczesnym województwie podlaskim. Od 1823 roku notowana jest w mieście działalność cechu stolarskiego, do którego należeli rzemieślnicy nawet z Łukowa czy Garwolina. Od 1817 roku miasto posiadało burmistrza opłacanego ze składek mieszkańców. Pierwszym burmistrzem był Mikołaj Dębiński. W latach 1829–1831 Joachim Lelewel był posłem na sejm z tego powiatu. W Żelechowie stacjonował w tym czasie około tysięczny oddział batalionu saperów. Ich pobyt przyczyniał się do rozwoju gospodarczego, ze względu na popyt na różne produkty i usługi. Z drugiej strony w garnizonie często wybuchały epidemie. W roku 1853 zginęło ponad 1500 stacjonujących w mieście żołnierzy.