Był internowani w Beniaminowie.
2 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego i mianowany majorem w piechocieDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 10 z 11 grudnia 1918, poz. 217.. W marcu 1919 był komendantem placu w Warszawie. Od 15 czerwca 1919 do 25 kwietnia 1920 był szefem Szefostwa Żandarmerii Polowej w Naczelnym Dowództwie. 2 września 1920 o godz. 14.30, w czasie podróży inspekcyjnej w Forcie Kazuń, utonął w wezbranych nurtach Wisły pod Modlinem„Kurier Warszawski” nr 244 z 3 września 1920, wydanie poranne, s. 4. Jan Suliński, Żandarmeria organ bezpieczeństwa armii 1918-1945, Warszawa 2003, , s. 63.. 9 września 1920 w kościele garnizonowym przy ulicy Długiej w Warszawie odbyło się nabożeństwo żałobne, w którym uczestniczył ojciec, brat i siostra zmarłegoNekrolog zamieszczony przez ojca, siostrę i brata płk. Krzaczyńskiego, „Kurier Warszawski” nr 249 z 8 września 1920, wydanie poranne, s. 9..
30 września 1920 został pośmiertnie zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika, w żandarmerii, w grupie oficerów byłych Legionów PolskichDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 39 z 13 października 1920, poz. 916..