Cihangir, Dżihangir, osm. الأمير جيهانغيرimię pochodzenia perskiego znaczące „zdobywca świata” (ur. 9 października 1531 w Stambule, zm. 27 listopada 1553 w Aleppo) – osmański książę (şehzade), syn sułtana Sulejmana Wspaniałego i Roksolany, znanej również jako Hürrem.
Życiorys Urodził się w 1531 jako szóste, ostatnie dziecko Sulejmana i Roksolany. Rodzeństwo Cihangira to, w kolejności wieku: Mehmed, Mihrimah, Abdullah (zmarły w dzieciństwie), Selim, Bajazyd. Jego przyrodnim bratem był Mustafa, syn Mâhidevrân.
Cihangir urodził się chory i przez całe życie cierpiał, a w dorosłym wieku z powodu choroby był garbaty. Prawdopodobnie właśnie dlatego stał się ulubionym dzieckiem swoich rodziców i jego kalectwo mogło grać rolę w tym, że Roksolana, wbrew zwyczajom, nie towarzyszyła żadnemu ze swoich synów po powołaniu ich na zarządców odległych prowincji, ale mogła pozostawać w pałacu Topkapı, co przyczyniało się do ciągłego wzrostu jej wpływów na niespotykaną skalęFodor Pál: Hürrem és Máhidevrán. Kát ágyas harca a szultán szívéért és trónjáért. W: Rubicon, XXV. rocznik 275. numer (2014/10) str. 4–20..