Po przejściu frontu wschodniego w 1944 z polecenia władz sowieckich organizował na nowo szkołę podstawową w Ustrzykach Dolnych. Do Polski powrócił 15 lipca 1945 (Ustrzyki pod okupacją sowiecką pozostały jeszcze do 1951). Po przyjeździe do Polski przeprowadził w Inspektoracie Szkolnym w Sanoku weryfikację wszystkich dotychczasowych nauczycieli w powiecie sanockim, która trwała od 1945 do 1946. Po jej zakończeniu w 1946 Władysław Dziduszko zgłosił się do ówczesnego dyrektora miejscowej fabryki wagonów Filipa Schneidera i wyraził chęć podjęcia się organizacji przyfabrycznej szkoły zawodowej. Od 1 września 1946 Władysław Dziduszko z nadania Zjednoczenia Przemysłu Taboru i Sprzętu Kolejowego „Tasko” pełnił obowiązki dyrektora Szkoły Przemysłowej przy Fabryce Wagonów do 1952. Za jego kadencji rozpoczęła się budowa nowego gmachu szkoły przy ulicy Stróżowskiej dzielnicy Posada. W marcu 1952 Dziduszko został odwołany ze stanowiska dyrektora i odtąd pracował jako etatowy nauczyciel matematyki i fizyki aż do 1968. Po przejściu na emeryturę jako nauczyciel dochodzący pracował w szkole do 1971.
thumb|240px|Grobowiec rodzin Dziduszków w Sanoku Zmarł 17 lutego 1972 w Sanoku. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku.