W 33 roku p.n.e. teść konkubiny Xu, cesarz Yuan zmarł, a jej mąż objął po nim tron i był znany jako cesarz Cheng. W 31 roku p.n.e. nadał Xu tytuł cesarzowej i wiadomo, że był wobec niej niezwykle czuły, jednak w tym czasie jego serce należało do innej kobiety – konkubiny Ban, która również nie dała mu tak upragnionego syna. Zatroskana bezdzietnością syna cesarzowa wdowa Wang Zhengjun nakazała mu sprowadzić na dwór więcej konkubin w nadziei, że któraś z nich urodzi potomka, co jednak się nie stało.
Ponieważ wysoki status cesarzowej Xu zazwyczaj wiązał się z urodzeniem przynajmniej jednego syna, chińscy uczeniu konfucjańscy doradzili cesarzowi spędzanie większości czasu z innymi konkubinami, redukcję budżetu dworu cesarzowej na co ten przystał. W tym czasie uczucia cesarza Chenga wobec żony znacznie się ochłodziły – nie sypiali już ze sobą i rzadko się odwiedzali, poza tym rozpustny cesarz znudził się już małżonką.