Baszta Piwowarów (słow. Bašta pivovarníkov; inaczej: Wielka Baszta, słow. Veľká bašta). Pierwotnie trójkondygnacyjna, zbudowana została na planie „obciętego” koła w I połowie XV w. Później została przebudowana i podwyższona o 2 kolejne kondygnacje. Strzelnice w dolnych kondygnacjach umożliwiały skuteczną obronę centralnej części wschodniego odcinka murów miejskich. Od strony miasta zachowały się kamienne wsporniki, które podtrzymywały drewniany ganek przeznaczony dla straży miejskiej i obrońców. Od połowy XVII w. basztę utrzymywał i zabezpieczał jej obronę cech piwowarów.
Baszta Kuśnierzy (słow. Bašta kožušníkov; inaczej: Czerwona Baszta, słow. Červená bašta; też: Królewska Baszta). Zachowana w formie baszty łupinowej, otwartej od strony miasta. Trójkondygnacyjna, wyposażona w strzelnice dla broni strzeleckiej. Pierwotnie nakryta stożkowym dachem (według weduty miasta Kaspra Caspara z 1560 r.), obecnie niezadaszona. Jej ściany były pomalowane na jasnoczerwony kolor z ciemnoczerwonym kwadrowaniem (stąd nazwa). Od strony zewnętrznej pod górnym gzymsem zachowały się ślady herbu miasta i herbu Węgier, które w 1597 r. dał namalować ówczesny wójt miasta Leonard Glatz.
Dolna Brama (słow. Dolná brána) z II poł. XIV w., w znacznym stopniu zrekonstruowana wraz z barbakanem.