Przed rozbiorami, do 1793 roku Luszniew był wsią lenną i leżał w starostwie opeskim powiatu brasławskiego województwa wileńskiego RzeczypospolitejВялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 75.. W latach 1793–1795 wchodził w skład województwa brasławskiego. Po III rozbiorze Polski znalazł się na terenie guberni wileńskiej, a od 1842 roku w powiecie (ujeździe) nowoaleksandrowskim (jezioroskim) guberni kowieńskiej Imperium Rosyjskiego. Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Łuszniewo wróciło do Polski, weszło w skład gminy Dryświaty, w powiecie brasławskim, który początkowo był w województwie nowogródzkim, później (w latach 1922–1926) wchodził w skład Ziemi Wileńskiej, a od 1926 roku był w województwie wileńskim. Od 1945 roku wieś (lub miejsce po niej) znajdowała się na terenie w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
W XIX wieku istniała we wsi kaplica grobowa, w której był pochowany Józef Kopeć.
Już na początku lat. 30 XX wieku we wsi mieszkało jedynie kilkunastu mieszkańców. Dziś nie ma po niej śladu.