thumb|grób płk. Włodzimierza Krynickiego na Cmentarzu Junikowskim Włodzimierz Krynicki (ur. 15 listopada 1885, zm. 8 maja 1972) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 15 listopada 1885. Był zawodowym oficerem cesarskiej i królewskiej Armii. Służbę rozpoczął jesienią 1904 w Galicyjskim Pułku Piechoty Nr 10 w Jarosławiu w stopniu kadeta-zastępcy oficera ze starszeństwem z 1 września 1904. W 1908 został przeniesiony do 2 Tyrolskiego Pułku Strzelców Cesarskich w Bolzano. W czasie I wojny światowej jego oddziałem macierzystym był Batalion Strzelców Polnych Nr 27. W czasie służby w c. i k. Armii awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów piechoty: porucznika (starszeństwo z 1 maja 1906), nadporucznika (starszeństwo z 1 maja 1912) i kapitana (starszeństwo z 1 lipca 1915).
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Od 15 grudnia 1918 r. do 14 sierpnia 1919 r. był komendantem Szkoły Szturmowej Dowództwa Okręgu Generalnego Kraków. 11 czerwca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu podpułkownika, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w Biurze Prezydialnym Ministerstwa Spraw Wojskowych.