Zachowany dokument z 1431 r., który regulował prawa połowu ryb w jeziorze, pokazuje jednocześnie, że mieszkańcy doliny Ägeri dysponowali pełnią praw gospodarczego wykorzystywania jego wód. W 1798 r. dolina podzieliła się na dwie gminy: Oberägeri i Unterägeri, jednak jezioro, wykorzystywane do połowu ryb i transportu drewna, pozostało dobrem wspólnym. Przeprowadzone w 1857 r. pogłębienie koryta wypływającej z jeziora rzeki Lorze spowodowało obniżenie lustra wody w jeziorze. Ok. 1900 r. zostały sprecyzowane prawa i obowiązki, jakie w stosunku do jeziora posiadają obie gminy, a jakie władze kantonu. W 1972 r. obie gminy przystąpiły do stowarzyszenia działającego na rzecz ochrony jakości wód w regionie i podjęły prace nad uporządkowaniem gospodarki ściekowej. Pozwoliło to zatrzymać eutrofizację wód jeziora do tego stopnia, że od 1992 r. jest ono wykorzystywane jako rezerwuar wody pitnej.
W 1890 r. pojawił się na jeziorze pierwszy statek parowy i od tego czasu datuje się tu żegluga turystyczna. Aktualnie (2016 r.) organizuje ją firma Ägerisee Schifffahrt AG z siedzibą w Zug.