Przez dziewięć lat poprowadził ich ponad pięćset, tematy często podsuwali słuchacze pisząc do przyrodnika setki listów. Po wybuchu II wojny światowej zaangażował się w tajne nauczanie, po aresztowaniu został uwięziony na Pawiaku, a następnie w obozie koncentracyjnym na Majdanku, gdzie zmarł 11 marca 1943.
Dorobek naukowy Stanisław Sumiński prowadził badania nad ważkami (Odonata) i prostoskrzydłymi (Orthoptera), ich owocem jest kilkadziesiąt publikacji o charakterze naukowym i popularnonaukowym. Za najważniejsze uznaje się „Materiały do fauny ważek (Odonata) ziem polskich” i „Podręcznik biologii”. Razem z Szymonem Tenenbaumem opublikował „Przewodnik zoologiczny po okolicach Warszawy”.
25 marca 1938 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi „za zasługi na polu rozwoju Ligi Morskiej i Kolonialnej”.
Jego synem był Michał Sumiński.
Przypisy
Bibliografia
Gabriel Brzęk, Straty wśród zoologów polskich w następstwie II wojny światowej, „Analecta. Studia i materiały z dziejów nauki” 6/2 (12) (1997) s. 188–189. Stanisław Feliksiak, Słownik biologów polskich, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1987, s. 514–515. . Marek Bunalski, Jerzy Lipa, Janusz Nowacki, Almanach Entomologów Polskich XX wieku (red.). „Wiadomości Entomologiczne”. XX (suplement), s.