W 1950 rozpoczął pracę w Biurze Projektów „Cukroprojekt”, początkowo był projektantem, a następnie kierownikiem zespołu, kierownikiem pracowni, a później głównym specjalistą. Jego praca obejmowała procesy sterowania, automatyki i technikę napędów, projekty dla przemysłu cukrowniczego jego autorstwa były przeznaczone nie tylko na rynek krajowy ale również poza granicami. Wyjeżdżał jako główny projektant aby nadzorować montaż urządzeń w Chinach, Cejlonie (obecnie Sri Lanka) i Wietnamie. W 1960 należał do grupy założycieli Komisji Automatyki i Pomiarów, przewodniczył jej przez dziesięć lat. W 1971 powierzono mu funkcję przewodniczącego Komisji Historycznej Oddziału Warszawskiego SEP, sprawował ją do końca życia. Równolegle do pracy w cukrownictwie był wykładowcą w Wieczorowej Szkole Inżynierskiej i na Wydziale Sanitarnym Politechniki Warszawskiej. Angażował się w działalność wydawniczą SEP, był inicjatorem publikowania podręczników akademickich oraz Księgi Jubileuszowej poświęconej 60-leciu OW SEP. Pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kw.