Według bretońskich źródeł Riatam z Domnonée miał być wypędzony do Brytanii po śmierci ojca w czasie wojny domowej, a następnie wrócić i zabić uzurpatora, który wcześniej pozbawił go tronu.
Wojna z Wizygotami Wywodzący się z Brytanii zromanizowani Celtowie zaczęli się osiedlać w północnej Galii od końca IV wieku. Posiadali oni swoich naczelników (comites), którzy uznawali władzę cesarzy. Jednym z nich był Riothamus, który na czele swego oddziału stanowił przeciwwagę dla Wizygotów kierujących swe ataki z Akwitanii, między innymi na północ, w stronę Loary. Król Wizygotów Euryk w 469 zdecydował się na otwarty konflikt z cesarzem Antemiuszem. Dostrzegając realne zagrożenie ze strony Riothamusa, Euryk wyruszył pod Bourges, gdzie zgromadziły się oddziały bretońskie. W bitwie pod Vicus Dolensis Wizygoci zadali klęskę Bretonom, a resztki wojsk Riothamusa schroniły się na terenach Burgundów.