Wellesz odczytał neumy bizantyjskie w zabytkach XIII-XV w., co stanowiło przełom w badaniach nad muzyką kościoła wschodniego.
Jako drugi Austriak po Haydnie otrzymał doktorat honoris causa w Oksfordzie.
Odznaczenia 1953 – Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego (Wielka Brytania) 1959 – Wielka Złota Odznaka Honorowa za Zasługi dla Republiki Austrii (Austria) 1961 – Kawaler Orderu Świętego Grzegorza Wielkiego (Watykan) 1971 – Odznaka Honorowa za Naukę i Sztukę (Austria)
Kompozycje
Wybrane publikacje Byzantinische Kirchenmusik (Wrocław 1927). Eastern Elements in Western Chant. Studies in the Early History of Ecclesiastical Music (1947). Music of the Troubadours: Six Songs in Provençal by Bernart de Ventadorn (Londyn, 1947) A History of Byzantine Music and Hymnography (1949). Early Christian Music oraz Music in the Eastern Churches (w: The New Oxford History of Music, t. 2, Londyn 1954) The Music of the Byzantine Church (Kolonia, 1959)
Publikacje w języku polskim Historia muzyki i hymnografii bizantyjskiej, przeł. Maciej Kaziński, Kraków: Wydawnictwo Homini 2006. Pochodzenie muzyki bizantyjskiej, tł. Maciej Kaziński, „Konteksty” 67 (2013), nr 4, s. 109-116.
Przypisy
Bibliografia
Grove's Dictionary of Music and Musicians (fifth edition). New York: St.