Od 24 października 1918 do 1919 dowódca oddziału Floty Bałtyckiej, 26 grudnia 1918 wzięty do niewoli przez angielskich interwentów w wojnie domowej w Rosji, 27 maja 1919 zwolniony podczas wymiany jeńców, od czerwca do 14 sierpnia 1919 członek Rady Wojskowo-Rewolucyjnej Astrachańskiej Grupy Wojsk, od 25 do 31 lipca 1919 dowódca Wołżańsko-Kamskiej Flotylli Wojskowej, od 21 lipca 1919 do czerwca 1920 dowódca Wołżańsko-Kaspijskiej Flotylli Wojskowej, od 2 czerwca 1920 do marca 1921 dowódca Floty Bałtyckiej. Od 16 lipca 1921 do 6 lutego 1924 ambasador RFSRR w Afganistanie, od lutego 1924 do 1928 kierownik Wschodniego Sekretariatu Komitetu Wykonawczego Kominternu.
Od 1924 redaktor pisma „Mołodaja Gwardija”, później pisma „Krasnaja now´”, główny redaktor wydawnictwa „Moskowskij raboczij”. Od 1929 do marca 1930 członek Kolegium Ludowego Komisariatu Oświaty RFSRR, od 6 marca 1930 do 18 sierpnia 1933 ambasador ZSRR w Estonii, od 1 lipca 1933 do 31 sierpnia 1934 ambasador ZSRR w Danii, od 31 sierpnia 1934 do 5 kwietnia 1938 ambasador ZSRR w Bułgarii. Odznaczony dwoma Orderami Czerwonego Sztandaru Pracy i orderem afgańskim.
Odmówił powrotu do ZSRR, 1938 usunięty z WKP(b) i uznany za „wroga ludu”, pozbawiony obywatelstwa ZSRR.