W 146 młody cesarz oskarżył Lianga Ji o korupcję i nadużycia, nazywając go „aroganckim dowódcą”, wskutek czego został przezeń otruty, co stało się bez zgody i wiedzy wielkiej cesarzowej wdowy Liang Na. Najwyżsi urzędnicy poprosili o wybranie księcia Liu Suana na cesarza, lecz Liang Ji zaprotestował wybierając z siostrą czternastoletniego Liu Zhi, markiza Liwu, który poślubił siostrę Lianga Ji i wielkiej cesarzowej wdowy – Liang Nüying, zostawszy cesarzem przybrał imię Huan (146–168) i przez kilka najbliższych lat regentką pozostawała wielka cesarzowa wdowa Liang Na.
Regentka cesarza Huana Jako regentka, wielka cesarzowa wdowa Liang w znacznym stopniu kontynuowała swoją wcześniejszą politykę, Liang Ji stał się jeszcze bogatszy i potężniejszy.
W 147 cesarz Huan nadał swojej konkubinie Liang Nüying tytuł cesarzowej, pod koniec tego roku oskarżył Li Gu i księcia Liu Suana o spisek i plany zbrojnego powstania. Książę utracił swój tytuł, który zamieniono tytułem markiza Weishi i popełnił samobójstwo, a Li Gu i inny urzędnik przeciwny rządom Lianga Ji, Du Qiao zostali ścięci.