Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. 1 czerwca 1921, w stopniu porucznika, pełnił służbę w I Litewsko-białoruskim batalionie etapowym, a jego oddziałem macierzystym był 85 pułk piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 591. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W latach 20. kontynuował służbę w 85 pp w Nowej Wilejce. W 1932 był oficerem kadrze naukowej Korpusu Kadetów Nr 1 we Lwowie. Następnie był oficerem Korpusu Ochrony Pogranicza. Pełnił służbę w batalionie KOP „Kopyczyńce” na stanowisku kwatermistrzaWykaz zmian stanu oficerów batalionu granicznego KOP „Kopyczyńce” w latach 1927-1934, Archiwum Straży Granicznej, sygn.185/104.. W 1936 został przeniesiony w stan spoczynku.
W styczniu 1937 został wybrany przez radę miasta Skała nad Zbruczem na urząd burmistrza tego miasta. W lipcu 1939 został burmistrzem Mostów Wielkich.