Kościół Il Redentore w Wenecji (pełna nazwa: Chiesa del Santissimo Redentore; pol. Kościół Odkupiciela/Najświętszego Zbawiciela w Wenecji) – rzymskokatolicki kościół znajdujący się w Wenecji, w Patriarchacie Wenecji. Jest kościołem parafialnym w parafii pod tym samym wezwaniem. Wzniesiony jako wotum dziękczynne za ustąpienie zarazy w 1576 roku. Wybitne dzieło architektury sakralnej późnego renesansu.
Historia Latem 1575 roku wybuchła w Wenecji zaraza, która w ciągu dwóch lat spowodowała śmierć 50 tysięcy mieszkańców – prawie jednej trzeciej ludności miasta. We wrześniu 1576 roku, kiedy plaga wydawała się nie do opanowania, Senat opowiedział się za wezwaniem na pomoc Opatrzności Boskiej, przegłosowując budowę nowego kościoła pod wezwaniem Zbawiciela. Dokonano szybkiego wyboru spośród kilku opcji odnośnie do formy, projektu i lokalizacji świątyni. W maju 1577 roku położono kamień węgielny pod kościół według projektu Andrei Palladia, zlokalizowany na wyspie Giudecca. 20 lipca następnego roku świętowano zakończenie zarazy, organizując procesję do wznoszonego kościoła przez specjalnie zbudowany most pontonowy. Zainaugurowano w ten sposób tradycję, która trwa do dziś. W 1580 roku zmarł Andrea Palladio, a budowę świątyni przejął Antonio da Ponte, który wiernie kontynuował dzieło swego poprzednika.