został okrążony, 28 sierpnia na czele grupy oficerów przebił się z okrążenia (korpus został praktycznie całkowicie rozbity).
Od 9 do 22 października 1941 czasowo dowodził 26. Armią, w czasie walk w rejonie Mcenska armia poniosła duże straty i 25 października 1941 jej dowództwo zostało rozformowane. Od listopada 1941 był zastępcą dowódcy 1. Gwardyjskiego Korpusu Strzeleckiego do spraw wojsk pancernych. Od grudnia 1941 szef Zarządu Mechanizacji i Broni Pancernej Frontu Północno-Zachodniego, zastępca dowódcy Frontu Wołchowskiego do spraw wojsk pancernych i zmechanizowanych. Od 12 maja 1942 dowódca 9. Korpusu Pancernego. Od 18 października 1942 szef Saratowskiego Obozu Pancernego. Od 18 stycznia 1943 III zastępca dowódcy wojsk pancernych i zmechanizowanych Armii Czerwonej. Od kwietnia 1943 dowódca wojsk pancernych i zmechanizowanych 2. Frontu Ukraińskiego, od lipca 1945 – Zabajkalskiego. Od 1946 generał – inspektor Inspekcji Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych.
Przypisy
Bibliografia