mały|Kapela z Wielunia w Poznaniu w 1969 roku Strój wieluński – strój ludowy noszony na terenie ziemi wieluńskiej. W stroju kobiecym charakterystycznym elementem był pasiak, zwany też wełnakiem. Nazwa pochodzi od wełnianej tkaniny samodziałowej, z której był uszyty. Cechą charakterystyczną była dominacja koloru czerwonego. Strój ludowy wzbogacała również chusta jedwabna lub wełniana. Współcześnie strój ten praktycznie zanikł, możliwy do obejrzenia jest jedynie na ekspozycji muzealnej w Wieluniu oraz w ubiorach członków zespołów folklorystycznych.
Historia Strój ludowy można podzielić na dwie grupy – strój codzienny (roboczy) oraz strój świąteczny. Ten pierwszy wykonywano z najgorszych materiałów samodziałowych (lnianych i wełnianych), bez dbałości o jego kolorystykę. Przede wszystkim były to koszule, spodnie i spódnice uszyte z płótna lnianego. Inaczej rzecz się miała ze strojem świątecznym. Na przestrzeni dziesiątków lat strój z terenu ziemi wieluńskiej ulegał powolnym przemianom, głównie na skutek wpływu mody z „zewnątrz”. Duża zmiana we wzornictwie i kolorystyce przenikała na teren wieluński z Łowickiego, który to region miał strój ludowy o bardzo bogatej barwie.