Podobnie Chicago Manual of Style zaleca wręcz, by w przypadku cytowania słowników i podobnych publikacji, tak w wersji cyfrowej, jak i papierowej, podawać jedynie konkretne hasło, a nie numer strony, paragrafu czy szpalty.

Przykładowo: w publikacji Bankierzy i operacje bankierskie w starożytnym Rzymie Piotra Niczyporuka na stronie 33 znajduje się przypis odsyłający czytelnika do wyjaśnienia terminu argentarius w słowniku języka łacińskiego w formie: Por. Thesaurus Linguae Latinae, t. II, Lipsiae 1900, szp. 515 i n., s.v. argentarius. Po rozwinięciu wszystkich skrótów przypis ten należy odczytywać w sposób następujący: Porównaj z hasłem w dziele Thesaurus Linguae Latinae, opublikowanym w tomie drugim, wydanym w Lipsku w roku 1900, zamieszczonym na szpalcie 515 i następnych, pod słowem argentarius.

Stosowanie przez autorów odniesień do konkretnych słów, zwłaszcza gdy nie jest możliwe podanie także numeru strony lub innego wyróżnika, może jednak sprawiać czytelnikowi problemy w sytuacji, gdy nie operuje swobodnie alfabetem dzieła cytowanego (na przykład alfabetem greckim lub cyrylicą), a także wtedy, gdy w tekście źródła pojawiają się znaki diakrytyczne, ligatury lub