Monaster Banjska (serb. Манастир Бањска, Manastir Banjska) – prawosławny męski klasztor w pobliżu Zvečanu, w jurysdykcji eparchii raszko-prizreńskiej Serbskiego Kościoła Prawosławnego.
Historia Monaster został zbudowany w latach 1312–1316 z fundacji cara Serbii Stefana Urosza II Milutina. Fundator przekazał wspólnocie m.in. blisko siedemdziesiąt wsi, dzięki czemu klasztor stał się jedną z najbogatszych wspólnot monastycznych średniowiecznego Serbskiego Kościoła Prawosławnego. Główna cerkiew monasterska została wzniesiona na miejscu starszego obiektu sakralnego, soboru katedralnego eparchii banjskiej, którą na pocz. XIV w. zlikwidowano. Pierwszym przełożonym klasztoru został ihumen Daniel, późniejszy arcybiskup serbski, współpracownik Stefana Urosza II Milutina. Na patrona głównej cerkwi monasteru wybrano świętego Stefana, patrona wszystkich władców z dynastii Nemaniczów. Budowlę wzniesiono w stylu raszkańskim, a wzorem dla niej była główna świątynia monasteru Studenica.