Lech Stanisław Rudziński (ur. 12 lutego 1947 w Kętrzynie) – polski inżynier, nauczyciel akademicki, profesor nadzwyczajny Politechniki Świętokrzyskiej, w latach 1987–1993 prorektor tej uczelni.
Życiorys Absolwent Liceum Ogólnokształcącego im. Wojciecha Kętrzyńskiego w Kętrzynie (1964). W 1969 ukończył studia z zakresu budownictwa lądowego na Wydziale Inżynierii Budowlanej Politechniki Warszawskiej. Doktoryzował się w 1976 na Wydziale Inżynierii Lądowej uczelni macierzystej w oparciu o rozprawę zatytułowną Analiza drgań wymuszonych mieszanki betonowej. Stopień naukowy doktora habilitowanego uzyskał w 1984 na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Gdańskiej.
W latach 1969–1972 był nauczycielem przedmiotów zawodowych w Technikum Budowlanym w Olsztynie. W latach 1975–1977 pracował w przedsiębiorstwach z branży budowlanej w Olsztynie i Morągu (jako specjalista i główny specjalista). W 1977 podjął pracę na Politechnice Świętokrzyskiej, na której w 1990 objął stanowisko profesora nadzwyczajnego. W latach 1981–1984 był zastępcą dyrektora Instytutu Technologii i Organizacji Budownictwa, następnie pełnił funkcję prodziekana Wydziału Budownictwa Lądowego PŚk (1984–1987), natomiast od 1987 do 1993 był prorektorem uczelni. W latach 1988–2006 kierował na PŚk jednym zakładem oraz dwoma samodzielnymi zakładami.