Po wybuchu II wojny światowej 1939 nie został objęty mobilizacją. Podczas wojny obronnej był w stopniu porucznika. W tym czasie przewodził Komitetowi Opieki nad Uchodźcami. Po nastaniu okupacji sowieckiej jesienią zaangażował się w działalność konspiracyjną 1939. Od września 1940 przebywał w Warszawie, gdzie obowiązywała okupacja niemiecka. Został oficerem Związku Walki Zbrojnej, następnie Armii Krajowej. W stolicy był instruktorem Szarych Szeregów na obszar Polski południowo-wschodniej, zaś w 1943 działał jako oficer oświatowy Grup Szturmowych Szarych Szeregów. W pierwszej połowie 1944 w stopniu kapitana czasu wojny pełnił funkcję szefa Oddziału V Biura Informacji i Propagandy Okręgu „Warszawa” AK, od czerwca do października 1944 był szefem BiP. Brał udział w powstaniu warszawskim 1944. Po jego pacyfikacji był zatrzymany przez Niemców i osadzony w obozach jenieckich na obszarze III Rzeszy.