w sprawie minimalnych wymagań dotyczących liczby ratowników wodnych zapewniających stałą kontrolę wyznaczonego obszaru wodnego (): w przypadku kąpielisk: śródlądowych na każde 100 m linii brzegowej – jeden ratownik wodny od strony lądu i jeden ratownik wodny od strony lustra wody, przebywający na łodzi lub platformie umożliwiającej obserwację i umieszczonej poza strefą dla umiejących pływać, nadmorskich na każde 100 m linii brzegowej – trzyosobowe zespoły ratowników wodnych, w tym co najmniej jeden ratownik od strony lustra wody; w miejscach przeznaczonych do kąpieli – dwóch ratowników wodnych; w przypadku pływalni: dysponującej nieckami basenowymi o długości do 25 m – jeden ratownik wodny, dysponującej nieckami basenowymi o długości 25–50 m – dwóch ratowników wodnych, dysponującej nieckami basenowymi o długości powyżej 50 m – trzech ratowników wodnych; w przypadku innych obiektów dysponujących nieckami basenowymi o łącznej powierzchni powyżej 100 m² i głębokości ponad 0,4 m w najgłębszym miejscu lub głębokości powyżej 1,2 m – co najmniej jeden ratownik wodny. Sformułowanie wymagań co do liczby ratowników wzbudzało niejednokrotnie kontrowersje i niejasności, zwłaszcza w przypadku basenów o