Jan Franciszek ZychW ewidencji wojskowej lat 1923, 1924 jego tożsamość była podawana początkowo jako Jan Zych II. W późniejszych latach 1928, 1932 jego tożsamość podawano jako Jan Franciszek Zych. (ur. 8 października 1893 w Woli Batorskiej, zm. ?) – podpułkownik intendent z wyższymi studiami wojskowymi Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Jana i Anny z domu Dąbroś. Urodził się 8 października 1893 w Woli Batorskiej, powiecie bocheńskim. Przed 1914 ukończył gimnazjum. W latach 1912–1914 należał do Związku Strzeleckiego. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich. Służył w 2 pułku piechoty w składzie II Brygady. Był żołnierzem komendy plutonu i kolumny amunicyjnej. Awansowany kolejno na chorążego piechoty 18 stycznia 1915 i na podporucznika piechoty 1 listopada 1915. Odniósł rany w walkach pod Biełgowem 7 listopada 1915. Przebywał w niewoli rosyjskiej.