Arkadij Antonowicz Krakowiecki (ros. Аркадий Антонович Краковецкий, ur. 28 sierpnia 1884 w Charkowie, zm. 2 grudnia 1937 w miejscu egzekucji Kommunarka) – eserowiec, podpułkownik armii rosyjskiej, dyplomata RFSRR i ZSRR. Współpracownik Wydziału Zagranicznego Czeka, funkcjonariusz OGPU.
Życiorys Urodzony w rodzinie szlacheckiej, miał wykształcenie średnie, służył w armii rosyjskiej, ukończył korpus kadetów w Orle i michajłowską szkołę artylerii (1902). Od 1905 działacz partii eserowskiej. Czynny uczestnik rewolucji 1905 roku, członek tajnej organizacji oficerskiej. W 1907 aresztowany, więziony w śledztwie w Cytadeli Warszawskiej. W 1909 skazany na osiem lat katorgi. Karę odbywał w Łomży (1909), w więzieniach katorżniczych w Tobolsku (1910-11) i Aleksandrowskim w guberni irkuckiej (1912-16). Po zakończeniu katorgi na zesłaniu w Irkucku.
Po rewolucji lutowej i obaleniu caratu uwolniony w wyniku amnestii. W 1917 był pomocnikiem dowódcy, następnie dowódca wojsk Irkuckiego Okręgu Wojskowego w stopniu podpułkownika i przewodniczącym Irkuckiej Rady Delegatów Żołnierskich. Od września 1917 zastępca dowódcy wojsk Piotrogrodzkiego Okręgu Wojskowego, członek Inspekcji Wojskowej przy KC Partii Socjalistów-Rewolucjonistów. Związany z Aleksandrem Kiereńskim.